راستى دواب چون لعن شوند لعنت گردنگير آنها شود . توضيح : چهره‌ها را زشت نكنيد يعنى نگوئيد : خدا رويت را زشت كند يا كارى نكنيد كه رويش زشت گردد ، ( و اين معناى نخست را از نهايه نقل كرده و معنى ديگر اينكه هيچ چهره را زشت نشماريد كه آفريده خداست و زيبا است . و اينكه فرموده گردنگير او شود يعنى باعث نابودى او گردد يا گردنگيرش شود كه در برابر لعن لعن كند ، در نهايه است در حديث زنى كه در سفر شتر خود را لعنت كرد و فرمود آن را از او باز داشتند كه آن زن ملعونه است گفتند اين كار را كرد چون دعاى آن زن مستجاب شد در باره آن شتر و از او دور و رانده شد ، و گفتند اين كيفر كارش بود تا ديگر آن را نكند و ديگران هم از آن عبرت گيرند ، و اصل لعن راندن و دور كردن است از خدا و از خلق دشنام و نفرين است . 22 - در فقيه ( ج 2 ص 189 ) - : بسندش تا رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله كه خدا تبارك و تعالى نرمش را دوست دارد و بدان كمك كند ، و چون سوار دواب لاغر شديد اندازه آنها را نگهداريد ، و در منزل فرود آريد ، و اگر منزل قحطى باشد زود از آن عبور كنيد ، و اگر پر نعمت باشد در آن منزلشان دهيد . و فرمود : هر كدامتان سفر كرديد با دابه‌اى چون منزل كرديد نخست به او خوراك دهيد و آب دهيد . و ابى جعفر عليه السّلام فرمود : چون در سرزمين فراوانى سفر كنى آرام برو و اگر زمين قحط باشد تند برو . 23 - در كافى - ج 6 ص 538 - : بسندش كه پرسيد از امام صادق عليه السّلام كه كى دابه‌اى كه سوارم بزنم ؟ فرمود : چون زير پايت راه نرود چنانچه بسوى آخر رود . در فقيه - ج 2 ص 187 - مردى از امام ششم پرسيد و مانندش را آورده .